Самасейкі

«Самасейкі» прыслухоўваюцца да настрою нашага часу і падкрэсліваюць абсурднасць навакольнай рэчаіснасці. У зборніку апавяданняў, які можна чы­таць як складаную літаратурную казку, Словік старанна фіксуе шэпт прыроды, а таксама кліматычную катастрофу, якая адбываецца на нашых вачах. У свеце герояў «Самасеек» кіруе ўяўленне, няма да­кладных правіл, а мяжа паміж светам людзей і пры­родай становіцца ўсё больш размытай. Гэта гісто­рыя пра нас — тут і цяпер, у будучыні. Аўтар неўзаметку выводзіць нас з зоны камфорту, супастаўляючы сваіх герояў з невядомым, непазнаным, неназваным. Што гэта — літаратурны жарт ці прадчуванне сонцастаяння эпохі антрапацэна? Пераклад Алены Пятровіч.